5 smartfonów, które wyjątkowo wolno się starzeją

LG G2 do dziś uważam za najbardziej udany telefon w historii LG. Trafił on na rynek w sierpniu 2013 roku, czyli - jak widać z perspektywy czasu - w idealnym momencie. Często żartowaliśmy w redakcji, że LG lepiej przysłużyłoby się rynkowi, gdyby zamiast tworzyć modele G3 i G4, co roku pakowało do G2 lepszy aparat.

Sercem telefonu był Snapdragon 800 - potężny jak na tamte czasy układ, który pierwotnie został stworzony z myślą o telewizorach i tabletach. LG zdecydowało się jednak wpakować go do telefonu, dzięki czemu G-dwójka była sporym skokiem wydajnościowym względem np. Galaxy S4 (Snapdragon 600), który trafił do sklepów raptem kilka miesięcy wcześniej.

Jednocześnie G2 pojawił się na tyle wcześnie, że firma nie była jeszcze gotowa do produkcji zasobożernych paneli 2K. Połączenie wydajnego układu i ekranu FullHD zapewniło satysfakcjonującą wydajność na lata. Znam kilka osób, które używają G2 do dziś i nie narzekają na szybkość działania.

Oryginalnym rozwiązaniem było także zastosowanie "schodkowej" baterii, która wypełniała wszystkie wolne zakamarki wewnątrz obudowy. 3000 mAh przy takich gabarytach robiło wrażenie, a pod względem czasu pracy na jednym ładowaniu G2 deklasuje wszystkie późniejsze flagowce LG.

No i jeszcze jedna kwestia - wzornictwo. Wąskie ramki otaczające ekran to trend, który nasilił się dopiero w roku 2017, ale G2 wpisał się w niego już cztery lata temu.

Polscy fani Note'ów przez ostatnich kilka lat nie mieli łatwego życia. Galaxy Note 5 nigdy nie pojawił się w Polsce, Note 6 nie istniał, a Note 7 został wycofany ze sprzedaży. Szczęście w nieszczęściu jest takie, że Note 4 z września 2014 to bardzo udany model, który - mimo niemal trzech lat na kartu - wciąż jest w stanie sprostać wymaganiom wielu osób i osłodzić oczekiwanie na rynkowy debiut Galaxy Note'a 8.

Był to jeden z pierwszych samsungów, w przypadku których producent nie potraktował po macoszemu jakości wykonania. Ramka jest metalowa, a tworzywo imitujące skórę na pleckach - mimo iż plastikowe - jest bardzo praktyczne. Klapka się nie rysuje, daje dostęp do wymiennej baterii, a w razie zniszczenia można ją wymienić.

Smartfon wyróżniał się ponadto świetnej jakości ekranem oraz imponującymi możliwościami fotograficznymi; pod tym względem wiele urządzeń konkurencji jeszcze długo nie mogło się z nim równać.

Wisienką na torcie jest funkcjonalny rysik S Pen, czyli coś, co doceniają miłośnicy szkicowania czy tworzenia odręcznych notatek, a czego wciąż próżno szukać w telefonach rywali.

Wprawdzie system Windows Phone 8.1 jest już praktycznie martwy, ale Lumia 1020 z lipca 2013 ma jeden atut, dzięki któremu wciąż używa jej niemałe grono zapaleńców - aparat PureView z dużą, 41-megapikselową matrycą i optyką Zeissa.

Dzięki dużej matrycy oraz oprogramowaniu, które w inteligentny sposób łączyło sąsiadujące ze sobą piksele, 5-megapikselowe fotki z Lumii 1020 cechowały się imponującą szczegółowością. Telefon pozwalał ponadto na cyfrowe zoomowanie i kadrowanie zdjęć bez zauważalnej straty jakości.

Aparat tego telefonu jest tak dobry, że niektóre serwisy branżowe do dziś porównują go z najnowszymi flagowcami, a Lumia 1020 wcale nie wypada najgorzej. Podobnie zresztą jak jeszcze starsza Nokia 808 z Symbianem.

iPhone 5s zadebiutował we wrześniu 2013 roku, więc nie jest już młodzieniaszkiem. Jedna rzecz zapewnia mu jednak długowieczność - długie wsparcie aktualizacyjne.

Apple zapowiedział już aktualizację do systemu iOS 11, więc - zakładając, że telefon będzie dostawał drobniejsze wydania przez kolejny rok - mówimy o przynajmniej 5-letnim wsparciu od dnia premiery. Czegoś takiego nie można powiedzieć o żadnym telefonie z Androidem.

Warto również wspomnieć o wyglądzie. iPhone 5s - nie licząc bliźniaczego iPhone'a SE - jest zdaniem wielu ostatnim naprawdę ładnym iPhone'em.

Flagowiec HTC z marca 2014 roku swoje trzecie urodziny obchodził już kilka miesięcy temu, ale ma kilka ciekawych rozwiązań, które wciąż nie są rynkowym standardem. Dość wspomnieć o wysokiej jakości odtwarzanego przez słuchawki dźwięku (był to bardzo popularny model wśród audiofilów) i dobrych głośnikach stereo.

Smartfon cechuje się również wysoką jakością wykonania i wzornictwem, które może się podobać. Dołóżmy do tego wysoką szybkość działania i nic dziwnego, że wiele osób nie widzi potrzeby wymiany M-ósemki na nowszy model.

Nie mogę nie wspomnieć także o podwójnym aparacie z funkcją wykrywania głębi, który pozwalał rozmyć tło na zdjęciu i nałożyć jeden z wielu innych dostępnych efektów. Co prawda jakościowo aparat odstaje od dzisiejszych rozwiązań, ale nie można zaprzeczyć, że One (M8) miał funkcje, które w smartfonach konkurencji pojawiły się lata później.

Kto z was wciąż używa jednego z tych telefonów? Dajcie znać w komentarzach.