Samsung Omnia HD, czyli jedyny taki smartfon w historii firmy [Podróż w czasie]

Samsung i8910, który rozwijany był pod kodową nazwą Acme, oficjalnie zaprezentowany został 8 lutego 2009 roku na targach Mobile World Congress w Barcelonie. Sprzęt przedstawiony został jako Omnia HD, co było dość zaskakujące zważywszy, że smartfon nie działał pod kontrolą mobilnego Windowsa (jak i900 Omnia czy i8000 Omnia II).

Model i8910 oparty został ma platformie Symbian, ale w nowszej wersji niż ta dla i8510 INNOV8 - S60 3rd Edition (z FP2) zastąpiono nowszym S60 5th Edition. Oprogramowaniu, które kojarzone było przede wszystkim z urządzeniami Nokii (Motorola i Sony Ericsson korzystały wtedy z UIQ), już wtedy uważano jednak za dość archaiczne.

Fińska firma próbowała oczywiście dopasować Symbiana do urządzeń z dotykowymi ekranami, pozbawionych klawiatur, ale to Samsung pokazał, co jeszcze można wycisnąć ze starego softu. Duża zasługę miała autorska nakładka TouchWiz, która dostosowana została do urządzeń z większymi dotykowymi ekranami.

Szczególnie ważnym atutem Omnii HD był ekran, czyli 3,7-calowy panel AMOLED o rozdzielczości 640 x 360 pikseli. W przeciwieństwie do tych stosowanych w modelach Nokii był on rozwiązaniem pojemnościowym, a nie oporowym.

Samsung zadbał do tego o akcelerometr, który umożliwił automatyczną zmianę orientacji ekranu czy wyciszanie po obróceniu telefonu. Firma dodała także kinetyczne przewijanie, z czym Nokia miał problemy przez lata. i8910 wyróżniał się jednak nie tylko wyświetlaczem.

Omnia z Symbianem wyposażona została w aparat główny z sensorem 8,1 Mpix, który nagrywał wideo w 720p przy 24 kl/s. Wbudowany odtwarzacz mógł z kolei obsługiwać wideo w jakości HD. Samsung dość mocno chwalił się dodaniem obsługi YouTube'a, w tym opcji szybkiego zamieszczania na platformie materiałów nagranych telefonem.

Model i8910 wyróżniał się naprawdę dobrej jakości aparatem, chociaż smartfon nigdy nie był przedstawiany jako sprzęt stricte fotograficzny. Omnia HD była multimedialnym kombajnem, co mogło być zaskakujące, gdy bierze się pod uwagę wykorzystanie Symbiana.

Świetny - jak na tamte czasy - ekran dawał sporo frajdy, a dla Samsunga problemem nie było dodanie kodeków DivX/XviD, złącza Jack 3,5 mm z dedykowanym układem audio czy wyjścia TV. Ba, użytkownicy mogli też przesyłać obraz w takiej rozdzielczości do telewizorów z wykorzystaniem standardu DLNA.

Zastosowany układ Texas Instruments OMAP3430 (rdzeń Cortex-A8 o taktowaniu 600 MHz) ze sprzętowym akceleratorem graficznym gwarantował zaskakująco dobrą wydajność (oczywiście, jak na tamte czasy). Sprzęt z Symbianem pod wieloma względami wypadał lepiej od zaprezentowanej później Omnii II na Windowsie.

Koreańczycy dość późno zainteresowali się platformą Symbian, ale bardzo poważnie podeszli do jego rozwoju. Samsung szybko dołączył do Symbian Foundation, która miała jednoczyć producentów korzystających z systemu i czuwać nad rozwojem platformy wykupionej w 2008 roku przez Nokię.

Działania organizacji najpierw zniechęciły Motorolę (faworyzacja S60 nad UIQ), a wolny rozwój systemu sprawił, że Samsung zaczął bratać się z firmą Google, która rozpoczęła promocję Androida, czego wynikiem była prezentacja modelu GT-I7500 Galaxy, do którego przed końcem 2009 roku dołączył GT-I5700 Galaxy Spica.

Gigant z międzyczasie wprowadził jeszcze flagowy model Omnia II, ale los tak Windowsa Mobile, jak i Symbiana w przypadku Samsunga był już rozstrzygnięty. Producent skupił się na Androidzie, na którym bazował jego flagowiec na 2010 roku, czyli Galaxy S i9000, oraz własnym Bada OS, który zadebiutował na S8500 Wave.

O Omnii HD obecnie pamiętają nieliczni użytkownicy, a szkoda ponieważ Samsung w 2009 roku wprowadził smartfon na Symbianie, który naprawdę mógł się podobać, a do tego przyćmiewał większość dokonań Nokii.